خودم بودم پروانه ای که داشتم می آمدم
لحظه ۸:۳۸ ‎ب.ظ نگاشته شده در۱۳۸٧/۱/۸  

خودم بودم پروانه ای که داشتم می آمدم

 

 

 

. می خواهم از شعرهای کلاهی اهری شاعر توانمند خراسان بنویسم.

کلاهی اهری یکی از چهره های تاثیر گذار شعر سپید ست.چندین مجموعه ی شعر دارد..من 3 مجموعه ی شعری از ایشان دارم.و البته چند جلد منتخب شعر شاعران خراسان هم که شعرهای ایشان در آنها نیز هست.

از هر مجموعه ی ایشان شعری می نویسم.

شعر اول از مجموعه ی ((از نو تازه شویم))

این شعر را برای بعضی دوستان اس ام اس کردم و بعد از مدتی تعداد زیادی  از دوستان آن را برای خودم فرستادند.مجموعه ی ((از نو تازه شویم)) که 214 صفحه دارد نایابست

و در بازار نیست .

...........................

 

 

 

صدای سگی مرا مجروح می کند

مرده ی پروانه ای مرا می ترساند

 

من نازکتر از آنم تا کسی مرا بیازارد

مجروح تر از آنم تا بادی بوزد

یا شوری ِ اشکی مرا بکشد

یا که بفریبد سوسوی ستاره ای

 

خطی ساده ام

اسبی از غبار

نعلینی از ابر

لعلی بیش نیستم

یا استکان خون دلی

..........................

 

 

شعر دوم از مجموعه ی (باغی در منقار بلبلی ).این مجموعه قبل از ((از نو تازه شویم به چاپ رسیده))

 

....................

با گردنی خونی

تو را صدا می کنم ای عشق!

چون کفتری از آتش

که در میان دوایر سرگردانی می سوزد

 

چون بادی بیقرار

از میان درختان می گذرم

از میان آدمیان

و جهانی که تو را در بر گرفته است

 

گلوگاهت ابری ملایم ست

و دستهایت قطبهای جهان را سامان بخشیده اند

و نصف انهاری از میانت می گذرد

 

ای دورترین ارتفاع!

تو را می جویم

......................

 

 

این مجموعه که 186 صفحه دارد پر از شعرهای ناب ست شعر بالا را تنها به جهت کوتاه بودن آن انتخاب کرده ام.

 ..................

 

و اما آخرین مجموعه ی شعری  که از ایشان به بازار آمد.مجموعه ی شعر ((کلاغ)) بود.که سال 86وارد بازار شد.

دلم می خواست کتاب را برای دوستانی که خواهان آنند تهیه کنم اما خودم هم به زحمت یک جلد تهیه کردم.

شعری از این مجموعه را می خوانیم:

.................

 

 

 خودم بودم پروانه ای که داشتم می آمدم

و کوچه ای که گود بود که مثل صدف در خانه ی پریزاد بود!

 

پریزادی که اسم پروانه ها را بداند

به جای گلها می نشیند و پروانه ها را صید می کند

بالهاشان را با سنجاق می چسباند روی طلق سبز

می ذاردشان پشت صفحه ی طلق

و صفحه ی بعدی را ورق می زند!

 

من حالا در بهشت پروانه ها

به سکوت و جاویدانی رسیده ام

و در قطار پروانه ها

پادشاهی هستم

در یک سلسله ی دور و دراز!

................

 

 

 

 

دوست داشتم از مجموعه های ((بر فراز 4 عناصر)) و ((کاش)) هم شعر می گذاشتم اما این مجموعه ها را ندارم.ایشان یک مجموعه قصه نیزبا عنوان ((ادامنه های پری آباد )) دارند.این پست وبلاگ را به این شاعر بزرگ و دوستداران شعرهای سپید اصیل تقدیم می کنم.

 

 


: